Ruinestad Anarudhapura

Vandaag was het vroeg op want op de planning stond om de ruïnes en opgravingen te zien van de oude, antieke stad en de 103 meter hoge Ruwanmelisseya. Zoals gisteren al aangegeven heeft Anarudhapura een belangrijke rol gespeeld als politiek en cultureel centrum van het land. Aangezien de grootste stoepa van Sri Lanka een soort van bedevaartsoord is en het vandaag zaterdag en morgen zondag is ...... nee, zonder gekheid morgen is het volle maan en dat is een speciaal moment wat zorgt dat er nog meer mensen naar de Ruwanmelisseya komen.

En dat hebben we wel gemerkt. Wat een gekrioel van mensen in witte kleding met bloemen, wierook, mandjes met alle stoffen voor de klederdracht van een monnik. Wederom de schoenen uit, mijn voeten zijn ondertussen aardig gescrubd, en op naar de stoepa. Ondertussen smelt ik van ieder klein kind hier. En omdat ik natuurlijk ook een bezienswaardigheid ben, westers en lang, mag ik al snel foto's maken van die schatten met bosjes offerbloemen in de hand.

Mensen zijn wel vreselijk ongeduldig hier. Als ze een gaatje zien in de rij springen ze ertussen, wat uiteraard zorgt dat je soms flink staat te wankelen op een trap omdat er iemand opeens voor je opduikt.

Er zijn hele optochten met trommelaars, dansers en danseressen en rijen boeddhisten met meters doek boven het hoofd die later om de stoepa worden gebonden door een monnik en speciale helpers. Als je je beseft dat de stoepa 103 meter hoog is, kan je je wel enigszins voorstellen hoeveel meter de omtrek is. Dagelijks gebeurt dit minimaal 4x. Van de stof maken ze later weer vlaggen of gewaden voor de monniken. Bizar.

Jacky had lotusbloemen gekocht die we mochten offeren. Ook weer een nieuw ritueel. En jezelf niet laten verleiden tot het ruiken aan de bloem. De geur is voor Boeddha.

Daarna door naar de Bo-tree. Dit is de oudste gedocumenteerde boom ter wereld van enkele eeuwen voor Christus.  De oude stam is niet meer, maar de wortels zorgen wel voor nieuwe scheuten en dat maakt het fenomeen heilig. De tak wordt ondersteund zodat er niets afbreekt en verloren gaat. Hier doet Jacky een kleine meditatie oefening. En eerlijk de rust in je hoofd heb je ook wel nodig na zoveel mensen om je heen.

Daarna de Rijke Prinsen stad. Veel prinsen in die antieke tijd werden monnik. Maar aangezien een monnik al zijn comfort moet inleveren en in die tijd de monniken in grotten woonden, was dit toch wel iets te veel gevraagd. Daarom werd er een apart complex deel gebouwd waar de rijke prinsen wel een sobere woning hadden, maar iets meer luxe dan een grot

Vervolgens naar de tweeling waterbassins en andere restanten van het complex wat im haar hoogtijdagen 5000 monniken herbergde. Het is niet te geloven hoeveel er bewaard is gebleven. Er is nog veel meer te vinden in de grond onder de vele bomen die er staan, alleen heeft men besloten de natuur nu te laten voor wat het is.

De temperatuur en de grote menigte zorgden wel dat ik rond lunchtijd gaar was. Stond te tollen op mijn benen. Lunchplek was dezelfde als gisteren en daarna door naar het hotel waar we neerploften langs het zwembad.

Morgen weer verder trekken richting Leeuwenrots